Dark Water (Honogurai mizu no soko kara), 2002 yapımı, Hideo Nakata'nın yönettiği ve Japon korku sinemasının önemli örneklerinden biridir. Film, boşanma ve velayet mücadelesi gibi gerçekçi bir dramın içine, sızıntı yapan su ve terk edilmiş eşyalar gibi sıradan öğelerle örülmüş bir doğaüstü gerilimi ustalıkla yerleştirir. Yoshimi Matsubara, kızıyla birlikte eski ve bakımsız bir apartmana taşınır. Ancak, üst kattaki daireden gelen inatçı bir su sızıntısı, giderek artan bir paranoyanın ve geçmişte yaşanmış trajik bir olayın habercisi olur. Film, izleyiciyi sürekli bir gerginlik halinde tutmayı başarırken, annelik içgüdüsü, terk edilmişlik ve suyun metaforik kullanımı gibi temaları işler. Hitomi Kuroki'nin annelik kaygısını ve korkusunu inandırıcı bir şekilde yansıttığı performansı dikkat çekicidir. Yönetmen Nakata, The Ring (Ringu) ile tanıdığımız atmosferik korku anlayışını bu filmde de sürdürür; geniş ve boş koridorlar, rutubetli duvarlar ve kasvetli renk paletiyle rahatsız edici bir ortam yaratır. Dark Water izlemek için iyi bir sebeptir çünkü sadece ani sıçramalarla değil, yavaş yavaş derinlere işleyen bir psikolojik gerilim ve hüzünlü bir hikaye sunar. Suyun her yerde bulunabilirliğini ve kontrol edilemezliğini korku öğesine dönüştürmesiyle, gündelik hayatın içinden gelen bir ürperti vaat eder. Gizemini son ana kadar koruyan ve sonunda duygusal bir paylaşım sunan bu film, modern korku türünün başarılı ve düşündürücü örneklerinden biridir.